Co leczy ortopeda traumatolog?

Traumatologia narządów ruchu to inaczej chirurgia urazowa. Jest to dziedzina medycyny, która bezpośrednio jest połączona z ortopedią. Zajmuje się ona m.in. leczeniem operacyjnym różnych urazów kości, więzadeł, stawów, a także ścięgien czy mięśni. 

Czym zajmuje się traumatologia?

Co leczy ortopeda traumatolog?Traumatologia to dziedzina medycyny, która zajmuje się leczeniem i diagnozowanie urazów kości, a także innych uszkodzeń czy schorzeń. Specjaliści diagnozują chorobę na podstawie badań radiologicznych, laboratoryjnych i ultrasonograficznych. Lekarz pierwszego kontaktu powinien wystawić skierowanie do traumatologa, gdy pacjent skarży się na bóle stawów, mięśni, kręgosłupa, a także osobom, które przeszły złamania kończyć, cierpią na reumatyzm czy osteoporozę. Powodem do wydania skierowania może być także zaburzenie czucia czy napięcia mięśniowe oraz ruchowe. Czasem zdarza się tak, że pacjentami traumatologa są osoby starsze, a także sportowcy wyczynowi oraz pracownicy wykonujący ciężkie prace fizyczne. 

W czym pomoże wizyta u traumatologa?

Podczas wizyty u ortopedy traumatologa, można dowiedzieć się wielu rzeczy dotyczących nabytych i wrodzonych chorób układu ruchu, a także wad postawy i powikłań związanych z gojeniem różnych urazów.
Na podstawie przeprowadzonych badań, traumatolog może określić sposób pomocy, a także ułożyć plan długotrwałego leczenia, najczęściej we współpracy z fizjoterapeutą. Może on także przepisać właściwe leki czy zastrzyki, które pomogą polepszyć funkcjonowanie stawów. 

Traumatolog może dokonać diagnozy, a następnie zdecydować się na leczenie takich dolegliwości jak:

  • boczne skrzywienie kręgosłupa, 
  • choroba Parthesa, 
  • choroba Osgood Schlattera, 
  • dna moczanowa, 
  • łokieć tenisisty, 
  • ostroga piętowa, 
  • paluch koślawy, 
  • zaburzenia funkcjonowania stawu skroniowo – żuchwowego, 
  • ropne zapalenie stawów, 
  • skręcenie stawów, 
  • zapalenie kaletki itd. 

Szybka diagnoza i podjęcie właściwych działań możne uchronić przed naprawdę przykrymi konsekwencjami. 

Traumatolog a ortopeda różnice 

W Polsce nie ma żadnych różnic między traumatologiem a ortopedą. Każdy ortopeda naturalnie jest także specjalistą z traumatologii. Większość ośrodków ortopedycznych w Polsce pełni także dyżury urazowe. Lekarze muszą przejść 6 – letni program specjalizacji z ortopedii oraz traumatologii ruchu. Warto jednak zaznaczyć, że na terenie kraju funkcjonuje kilka szpitali czysto ortopedycznych.
Traumatologia to dziedzina, która zajmuje się leczeniem stanów nagłych np. złamania w miednicy, złamania kości kończyn, urazy stawów, zwichnięcia, skręcenia, uszkodzenia aparatu ścięgien itd. Natomiast ortopedia odnosi się głównie do wad wrodzonych i nabytych urazów narządu ruchu. Jeśli chodzi o leczenie operacyjne, ortopedia to chirurgia plastyczna. Oznacza to, że pacjent zgłasza się do szpitala na wyznaczony termin operacji. 

Kiedy należy udać się do traumatologa?

Pacjenci zwykle nie udają się bezpośrednio do traumatologa. W przypadku doznania jakichkolwiek urazów, należy się zgłosić do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, na którym zatrudniony jest lekarz ortopeda – traumatolog.
Ortopeda – traumatolog to specjalista, który zajmuje się schorzeniami, które mają związek zarówno z przebytymi urazami jak i z różnymi schorzeniami ortopedycznymi. 

Czym zajmuje się traumatolog dziecięcy?

W szpitalach pracują także lekarze traumatolodzy specjalizujący się w leczeniu urazów i chorób dziecięcych. Do najbardziej popularnych dolegliwości, które leczy traumatolog należą m.in.:

  • bóle stawów, mięśni i kości, 
  • obrzęki stawów, 
  • zgrubienia w stawach i kościach, 
  • bóle pourazowe, 
  • zniekształcenia klatki piersiowej, 
  • deformacje i wady kręgosłupa, 
  • zniekształcenie kości długich, 
  • zniekształcenia kości stóp oraz rąk, 
  • przykurcze ścięgien, stawów i mięśni, 
  • ograniczenia zakresu ruchów kręgosłupa i stawów. 

Lekarze tej specjalizacji oferują szczegółowe konsultacje specjalistyczne, badania USG, blokady steroidowe, punkcje stawów, kwalifikacje do leczenia operacyjnego, iniekcje okołostawowe, badania diagnostyczne i wiele innych. 

Specjalizacja z zakresu ortopedii i traumatologii ruchu 

Specjalizację z ortopedii i traumatologii ruchu można rozpocząć od razu po zakończeniu stażu podyplomowego. Jak wspomniano wcześniej, podobnie jak inne specjalizacje trwa on 6 lat i kończy się oficjalnym egzaminem państwowym. Jego pozytywne zdanie jest warunkiem umożliwiającym uprawienie zawodu lekarza traumatologa.
Specjaliści ortopedzi traumatolodzy pracują w szpitalach, w poradniach ortopedycznych oraz w gabinetach ortopedycznych. W każdym mieście funkcjonuje wiele tego typu placówek. 

W razie potrzeby warto zdecydować się na konsultację z lekarzem traumatologiem. Diagnoza postawiona przez niego, a także podjęte działania mogą pomóc uporać się z wieloma wadami i dolegliwościami. Traumatolog zleca wykonywanie licznych badań, które mają na celu jak najszersze zapoznanie się z problemem i ocenienie stanu mięśni, tkanek, kości i stawów. Jest to bardzo ważne, a najnowsze możliwości pozwalają na bardzo dokładne zapoznanie się z problemem. 

Ozonowanie ile trwa?

Kiedy mówimy o ozonowaniu, to możemy oczywiście poruszyć bardzo wiele wątków z nim związanych. Wynika to, chociażby z tego powodu, że metoda ta nie jest specjalnie znana szerszemu gronu ludzi, które obecnie potencjalnie byłoby nią zainteresowane. Pytania pojawiają się właściwie na bardzo wielu płaszczyznach, począwszy od bezpieczeństwa, gdzie metoda ta jest stosowania, kosztów oraz tego, jak długo może trwać ozonowanie pomieszczenia. Szczególnie to ostatnie pytanie jest w wielu przypadkach dość kłopotliwe. Trudno jest na to pytanie jednoznacznie odpowiedzieć, nawet jeżeli posługujemy się różnego rodzaju materiałami, takimi, chociażby jak tabele czasów ozonowania. Wynika to oczywiście z kilku ważnych faktów. Przyjrzyjmy się zatem najważniejszym aspektom, które są związane z ozonowaniem oraz między innymi z tym, jak długo należy ozonować pomieszczenie.

Ozonowanie ile trwa?

Czym jest ozonowanie?

Zanim powiemy, jak długo należy ozonować, musimy sobie wytłumaczyć, czym właściwie jest ozonowanie. Musimy zatem wyjaśnić, czym jest ozon oraz w jaki sposób prawidłowo ozonowanie pomieszczeń przeprowadzić. Musimy to zrobić, ponieważ te wszystkie czynniki, ostatecznie złożą się na czas, jaki będzie potrzebny do tego, aby ozonowanie w danym pomieszczeniu było skuteczne. Nie bez powodu użyto tutaj sformułowania w danym pomieszczeniu, ponieważ czas ozonowania będzie tak naprawdę nieco inny, w zależności od tego, w jakim pomieszczeniu będziemy ozonowanie przeprowadzać. Możemy mieć nawet dwa bliźniacze pokoje, a czas ozonowania w nich, może być mimo wszystko nieznacznie różny, nawet pomimo tego, że warunki w nich są bardzo zbliżone (ale nie identyczne).

Ozonowanie jest to sposób dezynfekcji, za pomocą gazu zwanego ozonem. Właściwie można by powiedzieć, że metoda ta nie różni się zbytnio od dezynfekcji, za pomocą różnego rodzaju innych gazów. Różnicą jest jednak to, że w przypadku innych gazów, gazy te najczęściej rozpylamy z pojemnika, natomiast w przypadku ozonowania, ozon jest wytwarzany w urządzeniu zwanym ozonatorem. Jeżeli chodzi o przykład takiej dezynfekcji gazowej, bez użycia ozonu, za pomocą innych środków, to na przykład dobrym tego przykładem, jest metoda stosowana do odgrzybiania klimatyzacji, ale z użyciem środka chemicznego. Jest to środek chemiczny, który znajduje się w puszce pod ciśnieniem. Środek taki zostaje uwolniony i „wchodzi” w klimatyzację i wentylację i ją dezynfekuje. Niestety minusem takiego rozwiązania jest to, że nie wszystkie substancje i nie w stu procentach, zostaną usunięte z tego układu, więc chociaż teoretycznie dla człowieka nie są już one bardzo szkodliwe, to niewątpliwie wchodzimy z nimi w kontakt, co w dłuższej perspektywie jednak może mieć jakiś efekt niepożądany. Ozonowanie jest o tyle metodą lepszą, że ozon bardzo szybko się rozkłada i w zasadzie najdalej po kilku godzinach od ozonowania, w ozonowanym pomieszczeniu, właściwie nie ma po nim śladów.

Czym jest ozon?

Ozon jest to gaz, ale o ozonie możemy powiedzieć więcej. Jest to tak naprawdę alotropowa odmiana tlenu. Tlen w warunkach naturalnych tworzy swoją najbardziej stabilną postać, czyli cząsteczkę dwuatomową. Cząsteczki jednoatomowe są to cząsteczki niezwykle aktywne chemicznie i w zasadzie, zaraz po rozbiciu cząsteczki tlenu lub ozonu, jeżeli mamy dwie jednoatomowe cząsteczki to będą one naturalnie dążyły albo do połączenia się z powrotem w cząsteczkę dwuatomową, albo do wejścia w reakcję z innymi pierwiastkiem. Ozon jako cząsteczka trójatomowa również jest cząsteczką bardzo niestabilną i bardzo aktywną chemicznie. Cząsteczka taka dąży do powrotu do stanu równowagi, czyli stworzenia cząsteczki dwuatomowej, ale w całym tym równaniu, zawsze pozostanie jeszcze jeden niesparowany atom tlenu. Atom tlenu jest niezwykle aktywny chemicznie, jeżeli znajduje się w otoczeniu różnego rodzaju organizmów biologicznych, takich jak bakterie, wirusy, czy grzyby i znajdują się do tego w znacznej ilości, aktywne pojedyncze cząsteczki tlenu, agresywnie atakują związki organiczne, z których zbudowane są mikroby i rozkładają je. To właśnie dzięki temu, ozon jest tak zabójczy i skuteczny.

Jak długo powinniśmy ozonować?

Odpowiedź na powyższe pytanie może być prosta, ozonować powinniśmy do skutku. Tak naprawdę, kiedy ozonujemy dom lub mieszkanie, czy może inaczej w każdych warunkach, które nie są warunkami laboratoryjnymi, nie jesteśmy w stanie powiedzieć, kiedy tak naprawdę odniesiemy oczekiwany skutek. Dlatego stworzono dwie metody, które pozwolą nam określić mniej więcej, jak długo powinniśmy ozonować. Pierwsza mniej dokładna, są to tabele czasów ozonowania. Można się oczywiście nimi sugerować, ale przede wszystkim problem tutaj jest to, że bardzo ciężko jest odtworzyć warunki, w jakich te tabele zostały wyznaczone. W rzeczywistym życiu finalnie może się okazać, że te tabele w odniesieniu do rzeczywistości mają bardzo duży błąd. Druga metoda zdecydowanie dokładniejsza jest to badanie stężenia ozonu w ozonowanym pomieszczeniu. W laboratorium udało się ustalić, jakie stężenie ozonu w danej objętości jest wymagane do tego, aby zabić większość wirusów, grzybów czy bakterii. To właśnie te pomiary są najskuteczniejsze. Jeżeli chcemy skutecznie ozonować, powinniśmy je przeprowadzać.

Żel na wrastające paznokcie

Wrastające paznokcie to dolegliwość, która polega na wrastaniu płytki paznokciowej w skórę. Problem na ogół bardzo trudno jest przeoczyć, gdyż niesie za sobą szereg różnych objawów – przede wszystkim towarzyszy mu ból i pieczenie, oprócz tego zazwyczaj dochodzi do rozwoju stanu zapalnego, pojawia się także ropień. Jak leczyć wrastające paznokcie? Czy da się uporać z problemem domowymi sposobami? Podpowiadamy!

Problem wrastających paznokci – co warto o nim wiedzieć?

Wrastający paznokieć to przypadłość, która zazwyczaj jest przyczyną dużego dyskomfortu, ale nie niesie za sobą żadnych poważnych konsekwencji zdrowotnych. Problem może dotknąć tak naprawdę każdego, bez względu na wiek. Najczęściej wrasta paznokieć u dużego palca u stopy – jest on bowiem najtwardszy ze wszystkich, przy czym najmocniej wbija się w naskórek.

Wrastające paznokcie – przyczyny

Bezpośrednich przyczyn wrastania paznokcia w skórę może być tak naprawdę bardzo dużo. Do najczęstszych należą:

  • nieprawidłowo obcięty paznokieć (na okrągło lub zbyt krótko),
  • uszkodzenie występujące w obrębie wału paznokciowego,
  • skaleczenie w trakcie wycinania skórek,
  • usuwanie zgromadzonego pod paznokciem brudu przy pomocy ostrego narzędzia, np. nożyczek,
  • uszkodzenie paznokcia lub okolicy wokół niego (uderzenie, przytrzaśnięcie),
  • noszenie butów na wysokim obcasie, zbyt ciasnych lub zbyt luźnych, a także o wąskim przodzie,
  • aktywność fizyczna wywołująca duży nacisk na stopę,
  • nadwaga,
  • uwarunkowania genetyczne,
  • nawracająca grzybica paznokci,
  • deformacje występujące w obrębie stóp (np. halluksy),
  • paznokcie rurkowate,
  • szeroki i nienaturalnie zgięty ku dołowi paznokieć,
  • palce młotowate.

Jak rozpoznać problem wrastających paznokci?

Charakterystycznym objawem towarzyszącym wrastaniu paznokcia jest obrzęk, który zazwyczaj występuje wyłącznie z jednej strony palca. Oprócz tego pojawia się ból bezpośrednio wywołany przez wbijanie się płytki paznokcia w skórę. Na początku odczuwany jest wyłącznie podczas dotyku, jednak z biegiem czasu wyraźnie się nasila i występuje w sposób ciągły, nawet wtedy, gdy paznokieć nie ma kontaktu z butem. Dodatkowo może nasilać się podczas chodzenia. Spuchnięty i obolały palec utrudnia normalne funkcjonowanie, o uprawianiu aktywności fizycznej nie wspominając.
W momencie, gdy dochodzi do rozrostu paznokcia, przez co zaczyna się coraz bardziej wbijać w skórę, dodatkowo może pojawić się stan zapalny. Kiedy swoje kroki powinno się skierować do podologa? Jeśli pojawi się takie objawy jak:

  • wyraźne zaczerwienienie i opuchlizna wokół wału paznokciowego (po jednej lub po obu stronach paznokcia),
  • dojdzie do przerwania ciągłości skóry i wystąpi krwawienie z palca,
  • z wału paznokciowego zacznie sączyć się ropna wydzielina – to znak, że doszło do nadkażenia bakteryjnego.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że zbagatelizowanie problemu wrastających paznokci może mieć przykre w skutkach konsekwencje. Gdy dojdzie do rozwoju zakażenia bakteryjnego, leczenie może się znacznie wydłużyć. Dlatego w przypadku zauważenia pierwszych objawów wrastających paznokci najlepiej od razu umówić wizytę u podologa i wdrożyć zalecone przez niego leczenie.

Sprawdź koniecznie:

Żel do profilaktyki przeciwzakażeniowej – jaki wybrać?

Razem z problemem wrastania paznokcia nierzadko w parze idzie zakażenie bakteryjne. Jeśli rozwinie się infekcja, znacznie trudniej będzie wyleczyć dolegliwość, a i proces leczenia zdecydowanie się wydłuży. Dlatego w razie zaobserwowania objawów charakterystycznych dla wrastających paznokci warto od razu sięgnąć po żel na wrastające paznokcie. Jaki preparat tego typu sprawdzi się najlepiej? Absolutnym bestsellerem jest żel do profilaktyki przeciwzakażeniowej firmy Prontoman.

Żel na wrastające paznokcie Prontoman – dlaczego warto po niego sięgnąć?

Prontoman żel jest produktem medycznym, przeznaczonym do stosowania w przebiegu stanu zapalnego występującego w obrębie wału paznokciowego. Jego główną zaletą jest to, że działa odkażająco na rany, jednocześnie chroni przed drobnoustrojami wieloopornymi (np. MRSA) i grzybiczymi. W rezultacie zahamowuje proces namnażania bakterii i grzybów, dzięki czemu nie dochodzi do zakażenia.
Co istotne, preparat dociera nawet do trudno dostępnych obszarów, chroniąc cały zmieniony chorobowo rejon przed szkodliwym działaniem zarazków. Ponadto neutralizuje nieprzyjemny zapach, który nierzadko towarzyszy zakażeniom towarzyszącym wrastającym paznokciom.
Warto w tym miejscu podkreślić, że żel na wrastające paznokcie Prontoman nie wykazuje właściwości cytotoksycznych, drażniących ani sensybilizujących. Może być stosowany w połączeniu z opatrunkami, tamponadami i większością klamer ortonyksyjnych. Jest dobrze tolerowany zarówno przez diabetyków, jak i alergików. Nadaje się do stosowania przez długi czas.
Jak stosować żel na wrastające paznokcie od firmy Prontoman? Producent zaleca stosować żel punktowo. Na oczyszczoną i osuszoną skórę należy nałożyć cienką warstwę preparatu. Nie powinno się jej zmywać ani ścierać – należy odczekać aż do całkowitego wchłonięcia. Na paznokciu tworzy się bowiem warstwa ochronna. Po nałożeniu preparatu warto zastosować osłonę zmienionego chorobowo miejsca przy pomocy opatrunku.

Preparaty na wrastające paznokcie

Żel na wrastające paznokcie to tylko jeden z rodzajów produktów przeznaczonych do stosowania przy tym problemie. Oprócz niego w hurtowni podologicznej Kerpro znajdziesz jeszcze szereg innych preparatów, które pomogą Ci szybko zwalczyć przypadłość. Na szczególną uwagę w kategorii kosmetyków na wrastające paznokcie zasługują poniższe produkty.

Zmagasz się z problemem wrastających paznokci albo w przeszłości cierpiałeś na tę przypadłość? Różnego rodzaju preparaty, w tym przede wszystkim żel na wrastające paznokcie, pomoże Ci uporać się z dolegliwością, a regularnie stosowany sprawi, że nigdy więcej się u Ciebie nie pojawi.

Profilaktyka wrastających paznokci – o czym trzeba pamiętać?

Okazuje się, że wrastania paznokci można uniknąć, wystarczy tylko na co dzień przestrzegać kilku ważnych zasad. Oto one:

  • wybieraj wyłącznie wygodne, dopasowane do kształtu stóp obuwie – unikaj butów ciasnych, na wysokim obcasie, zwężających się z przodu i niewygodnych;
  • skracaj paznokcie w prawidłowy sposób – zawsze prosto lub delikatnie zaokrąglając boczne krawędzie (jeśli nie umiesz tego robić, najlepiej skorzystaj w tej kwestii z pomocy podologa);
  • podczas wykonywania zabiegu manicure i pedicure stosuj wyłącznie specjalnie przeznaczone do tego narzędzia – nie używaj ostrych i metalowych;
  • w przypadku występowania deformacji w obrębie stóp koniecznie zgłoś się do podologa lub ortopedy, który doradzi, jak je w odpowiedni sposób korygować.

I pamiętaj – jeśli wystąpią pierwsze dolegliwości związane z wrastaniem paznokcia, nie bagatelizuj problemu. Od razu udaj się do podologa i rozpocznij leczenie. Wczesna profilaktyka jest mniej bolesna i – co najważniejsze – mniej kosztowna.

Wszystko o osteopatii – kiedy powinniśmy po nią sięgnąć?

Chorując – zwłaszcza przewlekle – na bliżej niezdiagnozowaną (albo niemożliwą do zdiagnozowania) dolegliwość, staramy się sięgać po wszystko, co byłoby w stanie pomóc nam ją zwalczyć. Choć często standardowa medycyna ulega, a ziołolecznictwo nie pomaga, współcześnie dostępna jest również tak zwana osteopatia, szkolenia w której przechodzi coraz więcej lekarzy i fizjoterapeutów. Czym tak właściwie jest i kiedy po nią sięgnąć? To, ale i wiele innych spraw ściśle z nią związanych stanowić będzie esencję naszego poradnika.

Czym jest osteopatia, szkolenia na którą odbywają się coraz częściej?

Chcąc ująć w skrócie to, czym zajmuje się osteopatia, szkolenia z której cieszą się dużą popularnością wśród osób powiązanych z medycyną, należy ją określić jako formę diagnozowania i leczenia manualnego dłońmi https://www.stillacademy.pl/czym-jest-osteopatia/. Sama w sobie stanowi jedną z metod fizjoterapii, dzieląc z nią wiele technik i metod. Jest dyscypliną bardzo ściśle związaną z mentalnością, wychodzącą z założenia, że ciało jest ściśle związane z duszą, a sam organizm posiada naturalne zdolności do samoregeneracji – wystarczy je pobudzić, by sam był w stanie poradzić sobie z nękającymi nas dolegliwościami. Ważna w tym wszystkim jest też siła wewnętrzna pacjenta oraz jego wiara w wyzdrowienie. Mówiąc więc w skrócie: osteopatia łączy w sobie filozofię, medycynę oraz fizjoterapię i choć potrafi podjąć się leczenia mnóstwa chorób, nie jest złotą receptą na wszystko. Należy mieć to na uwadze już przy sięganiu po usługi w jej ramach.

Z czym radzi sobie osteopata?

Osteopata nie jest magikiem i cudotwórcą – to należy powiedzieć już na start. Choć sam w sobie motywuje do walki z chorobą i przekonuje, że można sobie z nią poradzić, wykazuje w ten sposób wyłącznie podejście, a nie naukowo udowodnioną prawdę. To w końcu odpowiednie podejście lekarza, ale i świadomość pacjenta co do uleczalności jego dolegliwości jest jedną z podstaw osteopatii. Choć lista schorzeń, jakich ona dotyka jest ogromna, do tych najbardziej „popularnych”, z którymi pacjenci przychodzą do specjalistów z tej dziedziny należą:

  • wady postawy, w tym te, z którymi stara się poradzić sobie już od dłuższego czasu,
  • przeciążenia i urazy,
  • zapalenia zatok oraz towarzyszące im migreny i zawroty głowy,
  • zastoje limfatyczne,
  • osłabienia odporności niewiadomego pochodzenia,
  • stany lękowe, depresyjne oraz wszelkie inne choroby dotykające psychikę.

Choć lista ta jest dość szczegółowa, nie jest w żaden sposób zamknięta i kompletna, a po poradę osteopaty można się zgłosić z niemal każdą dolegliwością natury zdrowotnej. Jest on specjalistą wszechstronnym i choć nie zawsze podejmie się on terapii manualnej (bo niekoniecznie uzna ją za adekwatną do konkretnego przypadku), z chęcią doradzi i przekona do dalszej wagi o zdrowie. W końcu jest to bardzo ważny element filozofii dziedziny, w której się obraca.

Przebieg terapii osteopatycznej

Podstawą terapii osteopatycznej jest odpowiednie zdiagnozowanie pacjenta. Szczegółowy wywiad, oględziny powiązane z testami ruchomości, ale też badania pokroju rezonansu magnetycznego czy RTG pozwalają osteopacie na obranie odpowiedniej techniki leczenia. Każda z nich zakłada wykorzystanie jego zdolności manualnej w celu poprawy ruchomości, ale też zmniejszenia napięcia mięśni i stawów. Zabiegi mają też na celu aktywację drenażu żylnego i limfatycznego https://www.stillacademy.pl/koszty-uczestnictwa/. Bardzo istotne elementy terapii osteopatycznej zakładają odpowiednie podejście do niej samego pacjenta poza gabinetem specjalistycznym. W związku z tym, celem uczynienia ją skuteczniejszą trzeba podjąć się zdrowszej diety, a często zrezygnować ze swojego obecnego stylu życia na rzecz innego, zdrowszego, ale jednocześnie wykazującego działania profilaktyczne ściśle ukierunkowane na nasze dolegliwości (i choroby, które mogą im towarzyszyć w przyszłości).

Kto może być osteopatą?

Choć w dziedzinie medycyny alternatywnej, jaką jest osteopatia szkolenia odbywają się stosunkowo często (zwłaszcza ostatnimi czasy), nie każdy może po nie sięgnąć. By zostać osteopatą, musimy być lekarzami albo magistrami firzjoterapii. Oprócz obu tych warunków konieczne jest też ukończenie tego właśnie szkolenia, które nauczy nas pełnego zrozumienia układu ruchowego oraz poznania technik manualnych, które mogą mieć wpływ na działanie jego, ale i całego organizmu. Osteopata musi posiadać szeroką wiedzę w zakresie anatomii człowieka. Aby pomagał, a nie szkodził, musi też umiejętnie posługiwać się dłońmi oraz wiedzieć nie tylko o tym, co powinien robić, ale też czego musi unikać w czasie terapii.

Podsumowanie

Osteopatia, szkolenia na którą przechodzi coraz więcej lekarzy i terapeutów, jest w Polsce coraz bardziej popularna. Wynika to przede wszystkim z tego, że cechuje się wyjątkową skutecznością przy jednoczesnym stosowaniu terapii naturalnych, nieinwazyjnych i zakładających tak właściwie wykorzystanie niemal wyłącznie rąk specjalisty. Stanowi ona świetną alternatywę dla bardzo standardowej medycyny, a także branżę bliźniaczą fizjoterapii. Mówi się, że gdy inne metody nie pomagają, w grę wchodzi właśnie osteopatia. Nic zresztą nie szkodzi jej spróbować.

Trener personalny a efekty treningu na siłowni

Pandemia powoli wchodzi w fazę schyłkową, co oznacza między innymi otwarcie siłowni oraz klubów fitness. Czy warto zacząć od zwykłego ruchu czy może też już na początku przyda się nam trener personalny? Przyjrzyjmy się tej kwestii nieco dokładniej.

Czy trener personalny to niezbędny warunek dobrego treningu?

Odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: nie zawsze. W przypadku osób wysoce zaawansowanych samodzielny trening kulturystyczny lub fitnessowy jak najbardziej jest możliwy i, co więcej, może przynosić oczekiwane rezultaty. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że w rzeczywistości tylko bardzo niewielki procent wszystkich ćwiczących dysponuje odpowiednim przygotowaniem. Doświadczeni, profesjonalni kulturyści, zawodnicy sportów siłowych, zawodnicy sportów walki- w tych przypadkach najczęściej mamy do czynienia do z indywidualnie formułowanymi programami treningowymi, które są autorstwa samych ćwiczących.

Aby jednak osiągnąć ten poziom wiedzy najczęściej potrzeba lat doświadczenia. Co więcej, współcześnie doświadczenie zawsze musi w parze z rozbudowaną wiedzą teoretyczną. Kulturyści doskonale znają znaczenie takich pojęć, jak bilans azotowy, regeneracja potreningowa czy konwersja do estrogenu. Co więcej, potrafią tę wiedzę przełożyć na praktykę. Nie trzeba chyba dodawać, że w przypadku osób początkujących lub nawet średnio zaawansowanych najczęściej nie jest to w żaden sposób możliwe.

Trener personalny to więc nie tylko swego rodzaju motywator, który ma za zadanie podtrzymać w nas chęć uczestnictwa w treningach. To przede wszystkim doświadczony i wykształcony specjalista, którego wiedza okaże się dla nas przydatna w naprawdę wielu rozmaitych momentach.

W czym może nam pomóc trener personalny?

Podstawowa kwestia to rzecz jasna rozpiska treningowa. Już bowiem na tym etapie ogromna część osób ćwiczących popełnia kardynalne błędy, które albo ograniczają efektywność treningu albo wręcz tę efektywność całkowicie niwelują a po dłuższym czasie prowadzą do przetrenowania. Ściąganie z sieci gotowych planów treningowych również nie stanowi najkorzystniejszego rozwiązania.

Pierwszą rzeczą, jaką zawsze robi doświadczony i kompetentny trener personalny jest ocena naszego indywidualnego profilu. Być może np. mamy nieco rozbudowane niektóre partie mięśni, inne z kolei znajdują się w kiepskim stanie. Zależnie od szeregu indywidualnych czynników nasz organizm może też reagować inaczej zależnie na przykład od długości oraz intensywności sesji treningowych, doboru ćwiczeń czy czasu poświęcanego w trakcie sesji na konkretne grupy mięśniowe. Wszystkie wymienione czynniki po prostu muszą zostać uwzględnione już na etapie formułowania popularnej rozpiski treningowej. W innym wypadku narażamy się na to, że realizowany plan treningowy będzie źle dopasowany do naszych indywidualnych predyspozycji, potrzeb czy wreszcie możliwości wysiłkowych.

To jednak jeszcze nie wszystko. Trener personalny nie tylko formułuje początkowy plan ćwiczeń, ale także obserwuje efekty już w trakcie treningów. Dzięki temu rozpiska może być na bieżąco korygowana, o tyle tylko zajdzie taka potrzeba. 

Prawidłowa technika ćwiczeń? Tylko z trenerem personalnym

Bardzo często nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale w wielu przypadkach nawet popularne oraz na pozór „nieskomplikowane” ćwiczenia wymagają wręcz nienagannej techniki. Doskonałym przykładem może być tutaj doskonale znane uginanie ramion ze sztangielką siedząc, czyli najpewniej najbardziej popularne ćwiczenie przy użyciu hantli. Warto jednak wiedzieć, że jest ćwiczenie koncentryczne, ergo takie, w przypadku którego prawidłowa technika odgrywa o wiele większą rolę, niż np. wielkość ciężaru czy ilość powtórzeń.

Nie należy więc dziwić się temu, że często nawet po kilku miesiącach samodzielnego wykonywania niektórych popularnych ćwiczeń efekty są raczej mizerne i całkowicie nieporównywalne z tym, co możemy osiągnąć kiedy czuwa nad nami kompetentny trener personalny. To jednak nie wszystko. Zarówno niektóre ćwiczenia, jak też systemy treningowe są z definicji przeznaczone dla osób zaawansowanych lub też średniozaawansowanych. Oznacza to, że sięgając po określone ćwiczenia na początkowych etapach naszej pracy nad sylwetką często możemy tak naprawdę przysporzyć sobie więcej szkody, niż pożytku.

Dieta i suplementacja

Doskonale wiadomo, że dobry trening praktycznie zawsze wymaga wsparcia w postaci prawidłowo dobranej diety oraz profesjonalnej suplementacji. Niestety, popularne wśród początkujących faszerowanie organizmu odzywkami białkowymi, monowodzianem kreatyny czy twarogiem i mlekiem nie stanowi dobrej metody. Zarówno suplementy, jak też pokarmy wchodzące w skład naszego jadłospisu powinny być dopasowane do naszego profilu a także do systemu treningowego. W niektórych wypadkach „zwykłe białko”(a więc koncentrat białka serwatkowego) może okazać się dobrym rozwiązaniem, w innych zaś wskazane będą bardziej zaawansowane odżywki proteinowe. To samo dotyczy również innych preparatów a także pokarmów będących częścią diety.

Warto więc pamiętać, że trener personalny zna się również na tym aspekcie i będzie w stanie udzielić nam wielu cennych porad dotyczących zarówno diety, jak i suplementacji.